Στης γειτονιάς μου το δασάκι φύτρωσε το τσιμεντάκι

Στον Χολαργό υπάρχει ένα δασάκι, ενδεχομένως ό,τι απέμεινε από ένα μεγαλύτερο δάσος που έδωσε τη θέση του στην αστική και οικιστική ανάπτυξη της περιοχής. Εντός του μικρού αυτού δάσους, υπάρχει μια καφετέρια με έναν αριθμό από τραπεζάκια και καρέκλες δίπλα σε μια μικρή τεχνητή λίμνη και σε μια ακόμα πιο μικρή παιδική χαρά. Είναι όλα μικρά και χαριτωμένα κάτω από τα πεύκα μια μικρή “ανάσα δροσιάς” που λέει και το στερεότυπο.

Φέτος μια έκπληξη περίμενε περαστικούς και θαμώνες, καθώς έτσι εντελώς ξαφνικά στρώθηκε τσιμέντο στον χώρο που εξυπηρετεί η μικρή καφετέρια.

Το παρκάκι όπως φαίνεται από το Google Maps,εκτός εικόνας πάνω αριστερά βρίσκεται το Δημαρχείο

Το ενδιαφέρον είναι πως ουδείς γνωρίζει πώς, πότε και από ποιους στρώθηκε αυτό το τσιμέντο και για ποιο λόγο μια τέτοια εργασία πραγματοποιήθηκε στο εσωτερικό ενός πάρκου και, τέλος πάντων, για ποιο λόγο θεωρήθηκε πως το τσιμέντο είναι καλύτερο από το χώμα ή από κάποια ήπια, ξύλινη κατασκευή.

Ετσι για να νοστιμίσει λίγο το πράγμα, σημειώνεται πως το δασάκι-παρκάκι είναι ακριβώς απέναντι απο το δημαρχείο του καλλικρατικού Δήμου Παπάγου-Χολαργού. Παραδόξως ουδείς από τον Δήμο αντιλήφθηκε πως συνέβαινε κάτι στο γειτονικό δασάκι που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να συμβαίνει.

Εγώ υπάλληλος είμαι

Ο Δήμος δηλώνει άγνοια για το θέμα και κατέθεσε μήνυση κατ'αγνώστων, αυτό το τελευταίο συνέβη στις 10 Μαϊου. “Εγώ δεν ξέρω, απλός υπάλληλος είμαι εδώ” απάντησε σε σχετική ερώτηση θαμώνα ένας από τους εργαζόμενους της καφετέριας. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει, μπορεί να προσλήφθηκε μόλις πριν από λίγες ημέρες και ενώ το τσιμέντο είχε πια στεγνώσει. 

Αλλά όπως γνωρίζουμε, το τσιμέντο δεν πέφτει από τον ουρανό και για να το τοποθετήσεις πρέπει να κάνεις λίγη φασαρία. Επίσης δεν είναι τουβλάκια Lego ή κάποιο παρόμοιας φιλοσοφίας παιχνίδι για να το φτιάξεις μόνος ένα απόγευμα με την παρέα ενός φίλου, χρειάζεσαι μερικούς εργάτες και -κρίνοντας από το τελικό αποτέλεσμα- στη συγκεκριμένη περίπτωση απασχολήθηκαν άνθρωποι που γνώριζαν πολύ καλά τι έκαναν αφού το τσιμέντο έχει στρωθεί εξαιρετικά καλά.  Δεν πρόκειται, δηλαδή, για μια περίπτωση που πέρασε μια μπετονιέρα, την έπιασε λόξυγκας και της έφυγε λίγο τσιμέντο που -κοίτα να δεις τώρα- πήγε και έπεσε ανάμεσα στα δέντρα.

Η δαιμονοποίηση του χώματος είναι μια υπόθεση που ξεκινά τουλάχιστον 45-50 χρόνια πριν, όταν το τσιμεντάρισμα των σχολικών αυλών θεωρήθηκε απόδειξη φροντίδας και καθαριότητας. Φαινεται πως τότε η ελληνική πολιτεία θεώρησε πως μεταξύ των σκονισμένων ρούχων και των γδαρμένων στο σκληρό τσιμέντο γονάτων, σημασία είχε να αποφύγουμε τα πρώτα. Βεβαίως η παιδαγωγική αντίληψη για την επαφή με το χώμα και τη φύση αλλάζει, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως στην πόλη δεν θα τριγυρίζουν άγνωστοι αργόσχολοι που μην έχοντας τι να κάνουν ρίχνουν -βρε τους σατανάδες- τσιμέντο μέσα στα απομεινάρια παλιών δασών.


Εμείς θα πάρουμε τα βουνά...

Κακά τα ψέματα, ο δρόμος για τη θάλασσα στην Αττική είναι μακρύς και δύσκολος. Αν δεν είσαι από τους τυχερούς ή και προνομιούχους πρέπει να υπολογίζεις από σχεδόν μία ώρα ή και περισσότερο για να βρεθείς στις παραλίες είτε της νότιας είτε της ανατολικής Αττικής. Φυσικά επειδή όλοι πάνε στα γνωστά μέρη η λύση για λιγότερο συνωστισμό βρίσκεται μακρύτερα από τα πέριξ της Αθήνας, που με τη σειρά του σημαίνει περισσότερο χρόνο μετακίνησης και επιπλέον έξοδα σε καύσιμα και διόδια. Οπότε, μήπως να πάρουμε τα βουνά και να αφήσουμε τη θάλασσα για τις ημέρες των διακοπών; Και αν νομίζεις πως δεν έχει πάρκα στην Αθήνα, ας το ξαναδούμε...
Ορίστε μερικές ιδέες...

Δασόκτημα Τατοΐου

Γνωστό και ως πρώην Βασιλικά Ανάκτορα. Ανάλογα ποιον θα ρωτήσεις έχει έκταση 40.000 - 50.000 στρέμματα, μιλάμε δηλαδή για μια μεγάλη έκταση, έτσι για να έχεις μια ιδέα, ο Εθνικός Κήπος είναι περίπου 160 στρέμματα.
Πού είναι: Στην άκρη των Θρακομακεδόνων, στην Πάρνηθα, μετά το αεροδρόμιο της Δεκέλειας.
Κατάσταση: Εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς. Ορισμένα κτίρια έχουν χάσει τη μάχη με τον χρόνο, άλλα βρίσκονται σε καλή ή και εξαιρετική κατάσταση, δεν είναι επισκέψιμα όμως. Αλλά εμείς πηγαίνουμε εκεί κυρίως για το πράσινο...
Τι θα κάνω εκεί: Πεζοπορία, ποδήλατο, βόλτες, πικ-νικ, ό,τι τραβάει η όρεξή σου.
Πώς θα πάω: Με Ι.Χ. αυτοκίνητο. Θα παρκάρεις στην άκρη του δρόμου ή σε μικρά πλατώματα κοντά στις δύο κεντρικές εισόδους.
Προμήθειες: Να πάρεις και νερό και κατιτίς σε φαγητό.
Υποδομές: Μην περιμένεις πολλά πράγματα, πέρα από παγκάκια και κάποια μικρά ξύλινα κιόσκια.
Πόσο μακριά είναι: Σχεδόν 30 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας, θεωρητικά σε 40-50 λεπτά θα είσαι εκεί.
Θέλω χάρτη: Ορίστε

Πάρκο "Αντώνης Τρίτσης"

Η πλήρης ονομασία του είναι "Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντώνης Τρίτσης", καταλαμβάνει έκταση 1.200 στρεμμάτων και είναι ελαφρώς μικρότερο από το Χάιντ Παρκ του Λονδίνου.
Πού βρίσκεται: Στη δυτική πλευρά του λεκανοπεδίου Αττικής, στον Δήμο Ίλιου και γειτνιάζει με τον Δήμο Αναργύρων και τον Δήμο Καματερού.
Κατάσταση: Όχι η καλύτερη δυνατή, καθώς σε αρκετά σημεία τα προβλήματα συντήρησης είναι εμφανή. Αλλά ας μην βλέπουμε τα πράγματα από την απαισιόδοξη πλευρά τους. Μπορείς να εστιάσεις στους φτερωτούς κατοίκους των τεχνητών λιμνών και να ξεχαστείς.
Τι θα κάνω: Ο,τι θα περίμενες να κάνεις σε ένα αστικό πάρκο. Στα συν, οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνται από διάφορους φορείς (για παράδειγμα η Ορνιθολογική Εταιρεία). Φυσικά αν θέλεις κάτι σε πικ-νικ θα οργανωθείς αναλόγως από το σπίτι.
Προμήθειες: Προαιρετικές, πάρκο μέσα στην πόλη είναι, όχι στην άκρη του κόσμου.
Πώς θα πάω: Με Ι.Χ ή με τα λεωφορεία των γραμμών Α10 και Β10.
Πόσο μακριά είναι: Ούτε 10 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας, υπολόγισε 20-30 λεπτά ανάλογα με την κίνηση.
Θέλω χάρτη: Ορίστε

Δάσος Υμηττού

Επισήμως γνωστό ως "Αισθητικό Δάσος Υμηττού" ή "Αισθητικό Δάσος Καισαριανής" ή "Δάσος Καισαριανής" σκέτο. Έχει έκταση 4.460 στρεμμάτων και το φροντίζει η Φιλοδασική Ένωση Αθηνών.
Πού βρίσκεται: Συνορεύει με την Πανεπιστημιούπολη και τους Δήμους Καισαριανής και Βύρωνα. Από εδώ ξεκινάει ο Ηριδανός που θα τον βρεις να κυλάει μερικά χιλιόμετρα πιο νότια, στον σταθμό του μετρό στο Μοναστηράκι.
Κατάσταση: Τι ανάγκη έχει ένα δάσος; Ο,τι χρειάζεται το κάνει η Φύση και πάσα βοήθεια από τους εθελοντές είναι δεκτή.
Τι θα κάνω: Βόλτα, ποδήλατο, πράγματα που κάνει κανείς όταν βρίσκεται σε ένα δάσος. Υπόψιν πως είναι σε ισχύ διάταξη που θέτει τους περιορισμούς που θα περίμενες να ισχύουν σε ένα προστατευόμενο δάσος (απαγόρευση υλοτομίας, βοσκή, αυτά και μερικά ακόμα στη διάταξη που είναι σε ισχύ http://www.philodassiki.org/images/pdf/DAD.pdf)
Προμήθειες: Δεν βρίσκεται στην άκρη του κόσμου, αλλά λίγο νερό και κάτι για τη λιγούρα δεν έβλαψε κανέναν.
Πώς θα πάω: Εκτός του Ι.Χ. οχήματος, υπάρχουν οι λεωφορειακές γραμμές 223, 224 και 204.
Πόσο μακριά είναι: Ούτε 6,5 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας, θεωρητικά θέλεις γύρω στα 15 λεπτά της ώρας για να φτάσεις, αλλά αυτό είναι σχετικό.
Θέλω χάρτη:  Ορίστε