Πες πως δεν το έχεις σκεφτεί ποτέ...

Μακάρι να ξέραμε την πηγή της φωτογραφίας που κυκλοφορεί παντού. Εμείς τη βρήκαμε από το Pinterest της Kelley Wilson...


Εξηγώντας τον ναζισμό σε ένα παιδί

Αυτός και οι λίγοι φίλοι του δεν ήθελαν οι άνθρωποι να είναι διαφορετικοί, ήθελαν όλοι να είναι ίδιοι. Ψηλοί, ξανθοί, με μπλε μάτια. Ήθελε όλοι να διαβάζουμε το ίδιο βιβλίο, όλοι να τρώμε το ίδιο φαγητό, να ακούμε όλοι την ίδια μουσική, να σκεφτόμαστε τα ίδια πράγματα όλοι. Οποιος ήταν διαφορετικός, πιο κοντός ή πιο σκουρόχρωμος, λιγότερο έξυπνος, που διάβαζε άλλα βιβλία, που σκεφτόταν άλλα πράγματα, τον έπιαναν και τον έβαζαν σε μια μεγάλη φυλακή και τον έβαζαν να δουλεύει όλη μέρα χωρίς φαγητό και χωρίς νερό.
Όταν τελείωσε με τον τόπο του πήρε τον στρατό του και πήγε σε άλλα μέρη και εκεί έκανε τα ίδια. Όποιος ήταν διαφορετικός, πήγαινε στη μεγάλη φυλακή. Μέχρι που οι άλλοι άνθρωποι δεν άντεξαν, δεν ήθελαν να τρώνε το ίδιο φαγητό, να λένε τα ίδια πράγματα, να διαβάζουν τα ίδια βιβλία. Και έγινε ένας μεγάλος πόλεμος. Πολλοί καλοί άνθρωποι πήγαν στον ουρανό για να νικήσουν τον κακό άνθρωπο. Στο τέλος τον νίκησαν. Τον έριξαν σε μια μεγάλη τρύπα, έριξαν τσιμέντο και μεγάλες πέτρες και ο κακός θα μείνει εκεί για πάντα. Αυτά έγιναν πριν από πολλά χρόνια. Από τότε οι άνθρωποι στα μέρη μας μπορεί να έχουμε τα προβλήματά μας, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να σκεφτόμαστε, να διαβάζουμε, να τραγουδάμε και να λέμε αυτό που εμείς θέλουμε...
Πρωτοδημοσιεύθηκε στο protagon.gr στις 4.10.13
Photo credit: Flickr / Mark Heard
 


Πατέρας με γιό, πατέρας με κόρη...

Και τι γίνεται όταν έχεις τον γιο και την κόρη σου στο ίδιο δωμάτιο; Ο Αμερικανός ψυχίατρος Anthony Ferraioli αμφιταλαντεύεται στην περιγραφή του μεταξύ του Παγκοσμίου και του Ψυχρού Πολέμου...

Father child time (via Repost Video News)

A father's love is just as important for a child's development as a mother's.


Read more


Οι στροφές του δρόμου

 Ήθελε να τα παρατήσει όλα και να ζήσει μαζί της, εκείνη κιόλας τη στιγμή. Της γκάρηξε παθιασμένα πως την αγαπάει αλλά εκείνη ούτε μια ματιά δεν του’ριξε. Συνέχισε τον δρόμο της, κουνώντας πέρα δώθε την ουρά της. Ο γάιδαρος όμως δεν τα παράτησε. Αρχισε να πηγαίνει ξωπίσω της και να της γκαρίζει όλο και πιο δυνατά την αγάπη του.

Ετσι περνούσε η μέρα, είχε πια μεσημεριάσει. Η γαϊδουρίτσα μπροστά, ο γαϊδαράκος πίσω. Σε μια στιγμή περνάνε μπροστά από ένα συνεργείο με μια μπουλντόζα και έναν οδοστρωτήρα. Ηταν οι εργάτες που άνοιγαν τον δρόμο που περνάμε τώρα και είχαν κολλήσει μπροστά σε έναν τεράστιο βράχο. Οι μισοί έλεγαν να τον ανατινάξουν με δυναμίτη και οι άλλοι μισοί να βάλουν λοστούς και να φέρουν μια πιο μεγάλη μπουλντόζα για να τον μετακινήσουν. Η γαϊδουρίτσα με τον γάιδαρο πάντα από πίσω της να γκαρίζει απελπισμένος τον έρωτά του, πέρασαν μπροστά από τους εργάτες και γύρω από τον βράχο. Κοιτάχτηκαν οι εργάτες μεταξύ τους. “Δεν μπορεί, για να πηγαίνουν από εδώ τα ζώα κάτι θα ξέρουν” είπαν.

Έβαλαν μπροστά τις μηχανές, πέρασαν και αυτοί γύρω από τον βράχο.

Μπροστά η γαϊδούρα, πίσω ο γαϊδαράκος, πιο πίσω η μπουλντόζα με τους εργάτες να στρώνουν τον δρόμο και στο τέλος ο οδοστρωτήρας να τον ισιώνει.

Πήγαινε δεξιά η γαϊδουρίτσα; Δεξιά πήγαινε και ο γαϊδαράκος, δεξιά πήγαιναν και οι εργάτες που έφτιαχναν τον δρόμο, ε, δεξιά πήγαινε και ο δρόμος.

Πήγαινε αριστερά η γαϊδουρίτσα; Ολοι από πίσω της πήγαιναν αριστερά. Μαζί και ο δρόμος βέβαια.

Ετσι, αγάπη μου, φτιάχτηκε αυτός ο δρόμος που είναι γεμάτος στροφές.

Αυτό το πράγμα συνεχίστηκε μέχρι που η γαϊδουρίτσα έφτασε στη θάλασσα. Εκεί οι εργάτες σταμάτησαν, αφού η δουλειά τους να ανοίξουν τον δρόμο μέχρι την παραλία είχε πια τελειώσει και έτσι γύρισαν σπίτια τους.

Στην παραλία ο γάιδαρος πήγε και βρήκε το πιο όμορφο, το πιο μεγάλο γαϊδουράγκαθο και το πρόσφερε στη γαϊδουρίτσα. Εκείνη, πολύ συγκινημένη αλλά και κολακευμένη είπε, επιτέλους, το μεγάλο “ναι” και παντρεύτηκε τον πεισματάρη αλλά ακούραστο γάιδαρο.

Τι έγινε μετά;
Μετά μετακόμισαν στην Σαντορίνη. Εκαναν και δυο γαϊδουράκια. Ανοιξαν ένα μαγαζί και κουβαλάνε τουρίστες από το λιμάνι πάνω στην πόλη του νησιού.

Photo credit: Flickr


300 λέξεις για άλλα 3.000.000 λέξεις…

Νύχτα κι εκείνη. Το ραντεβού ήταν για το πρωί όμως πριν σημάνουν μεσάνυχτα τον πιάσαν οι βιασύνες. Ευτυχώς το βαλιτσάκι ήταν δίπλα στην πόρτα. Ρίξαμε μια ματιά στις εναλλακτικές διαδρομές.Read more


Χρώματα και αρώματα

- Τι σου μυρίζουν τα χρώματα;
- Τα χρώματα;; Τίποτα...
- Να σου πω τι μυρίζει το κίτρινο;
- Για πες...
- Λεμόνι... Και χαμομήλι!
- Α έτσι λοιπόν. Και το κόκκινο; Μυρίζει το κόκκινο;
- Ναι! Μυρίζει λουλούδι...
- Και το μπλε;
- Μα δεν υπάρχει μπλε τσάι βρε μπαμπά!


Καλό και στεγνό ταξίδι

Μην πάει αλλού ο νου σου, στο mydad.gr βρίσκεσαι... Ο χρόνος που χρειάζεται ένα ειδυλλιακό ταξίδι να κάνει την πορεία φαντάρων με πλήρη εξάρτυση το καταμεσήμερο μιας μέρας του Ιουλίου να μοιάζει με ό,τι καλύτερο έχεις ίσως ζήσει, είναι ελάχιστα δευτερόλεπτα.Read more