Σύμβουλος γκαρνταρόμπας για μια εβδομάδα

Ενδεχομένως να είδες πριν από μερικές ημέρες μια είδηση για μια μητέρα που άφησε το 3,5 χρονών βλαστάρι της να διαλέγει για μια εβδομάδα τα ρούχα που εκείνη θα αφορά. Μια ωραία αντιστροφή ρόλων…
Το διάβασα και κοίταξα τη μικρή. “Θα ήθελες για μια εβδομάδα να διάλεγες τι ρούχα θα φοράω για να πηγαίνω στο γραφείο;” Σαν να την ρωτούσα αν ήθελε σοκολάτα. Όχι, εντάξει, δεν πέταξε στον 7ο ουρανό αλλά χάρηκε.
Η αλήθεια είναι πως είχα δεύτερες σκέψεις. Θυμόμουν πως κάποιες φορές, πάει λίγος καιρός από τότε βέβαια, την έντυνα περίπου σαν να είχε πιάσει φωτιά το σπίτι και της είχα βάλει ό,τι είχα βρει μπροστά μου. Λες να έπαιρνε την εκδίκησή της;
Ευτυχώς τα 5χρονα είναι μεγάθυμα. Την πρώτη ημέρα μου διάλεξε μια ριγέ μπλούζα.
– Να τη φορέσω με τζιν παντελόνι;
– Ε βέβαια! (σάμπως έχεις άλλα παντελόνια μπαμπά;)
Τη δεύτερη βρήκε ένα γαλάζιο πουλόβερ.
Την τρίτη διαπίστωσε πως η γκαρνταρόμπα του μπαμπά δεν έχει μόνο τζιν παντελόνια.
– Αυτό το καφέ δικό σου είναι;
– Χμμ, λες να είναι δικό σου;
– Πφφφ, μπαμπά αυτό μου είναι τεράστιο!
Οπότε ήρθε και ένα αχνό μπεζ (μη με ρωτάτε για την ακρίβεια των χρωμάτων) πουλόβερ, το καλό ήταν πως έκανε κρύο όλες αυτές τις ημέρες και δεν ασχολήθηκε με τα πουκάμισα.
Και ερχόμαστε στα παπούτσια.
Τα παπούτσια του μπαμπά είναι όπως όλων των μπαμπάδων. Μονόχρωμα και βαρετά.
Τα αθλητικά παπούτσια όμως δεν είναι μονόχρωμα ή τουλάχιστον δεν είναι τόσο μονόχρωμα όσα τα άλλα, τα”κανονικά”, παπούτσια. Ο συνδυασμός τζιν με αθλητικά είναι μεν ο συνδυασμός του τεμπέλη αλλά αυτό δεν την πτόησε.
Είχαμε και τα ευτράπελά μας. Μια ημέρα ήθελε να φορέσω άσπρες κάλτσες με το καφέ παντελόνι. Της δήλωσα πως δεν θα είχα αντίρρηση αλλά “βρε αγάπη μου, άσπρες κάλτσες σε καφέ παντελόνι βγάζει μια εϊτίλα” (παράγωγο του eighties, δεν φταίω, εσείς απόρησες και ευτυχώς που δεν με ρώτησε τι είναι η εϊτίλα). Συμφώνησε και δεν επιχείρησε να καταπνίξει τη στιλιστική μου εξέγερση.
Φωτογραφικά ντοκουμέντα δεν επιχείρησα να κρατήσω πλην ενός στιγμιοτύπου, μπορώ να πω ωστόσο πως οι συνάδελφοι στο γραφείο νόμιζαν πως είχα κάνει έφοδο σε κατάστημα ρούχων.
Το ωραιότερο ήταν μια στιγμή που είχε ανοίξει την ντουλάπα είχε ρίξει πάνω στο κρεβάτι το καφέ παντελόνι, είχε βάλει δίπλα το μπεζ πουλόβερ και τα μελετούσε με προσοχή. Ναι, ήταν πολύ ευγενική μαζί μου και ούτε μια στιγμή δεν ένιωσα να με έχει ντύσει σαν να έπιασε φωτιά στο σπίτι…
Αλήθεια, αυτό το μπεζ πουλόβερ πού ήταν χαμένο τόσο καιρό;
ΥΓ: Να το δοκιμάσεις μπαμπά, είναι ωραία εμπειρία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *