Ο "κενός έπαινος" και γιατί πρέπει να τον αποφύγουμε

Μια φίλη πριν καιρό μου χάρισε αυτό εδώ το βιβλιαράκι γνωρίζοντας ότι μου αρέσει να διαβάζω καινούρια πράγματα για τα παιδιά και τις ανάγκες τους.
boys
Αν και κάπως κακομεταφρασμένο, το βιβλίο αυτό με βοήθησε να καταλάβω ότι υπάρχει ο λεγόμενος «κενός έπαινος», το μπράβο που οι νέοι γονείς λέμε πολλές φορές την ημέρα – και χωρίς λόγο – σε μια προσπάθεια να τονώσουμε την αυτεποίθηση των παιδιών. Το βιβλίο εξηγεί ότι η επιβράβευση είναι σωστή πρακτική όταν το παιδί έχει κάνει κάτι σωστά, όταν έχει εργαστεί, όταν έχει καταβάλει προσπάθεια. Διαφορετικά ο «κενός έπαινος» δημιουργεί την αίσθηση στο παιδί ότι όλα είναι σωστά, ότι δεν κάνει ποτέ λάθος και μερικές φορές οδηγεί σε ναρκισσισμό.
Ακόμη, το βιβλίο περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς πρέπει να επιβραβεύουμε τα παιδιά: είναι καλό να είμαστε σαφείς και να το κάνουμε μόνο όταν το εννούμε.
Για παράδειγμα να λέμε:

  • Ευχαριστώ που με βοήθησες στο ….
  • Εκτιμώ το γεγονός ότι …
  • Η προσπάθεια σου είχε αποτέλεσμα
  • Χαίρομαι που δεν το έβαλες κάτω
  • Δες πόσο χαρούμενους έκανες τους φίλους σου

 
Το ίδιο φυσικά ισχύει και για την επίπληξη. Ποτέ δεν επικεντρώνουμε, ούτε χαρακτηρίζουμε το παιδί με διάφορα επίθετα. Η επίπληξη αφορά σε μια συγκεκριμένη πράξη ή συμπεριφορά και ποτέ στο σύνολο της προσωπικότητας του παιδιού.
Μέτρο λοιπόν σε όλα.
Υπάρχει το αντίστοιχο βιβλίο και για κορίτσια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *